Istotą spamu jest rozsyłanie informacji handlowych o jednakowej treści komercyjnej, do dużej ilości nieznanych odbiorców. Wiadomość staje się spamem, gdy:

1. Treść i kontekst wiadomości jest niezależny od tożsamości odbiorcy.
2. Odbiorca nie wyraził uprzednio zgody na otrzymanie tej wiadomości (przy czym zgoda nie może być domniemana, musi być możliwa do weryfikacji i zawsze z możliwością do odwołalna).
3. Z treści wynika, że nadawca wskutek wysłania wiadomości może osiągnąć korzyści nieproporcjonalne większe w stosunku do zysków, jakie odniesie odbiorca w związku z jej otrzymaniem.

SPAM dzieli się na dwie kategorie:

• Unsolicited Commercial Email (UCE) – niezamawiana oferta handlowa, wiadomość  komercyjna o charakterze reklamowym,
• Unsolicited Bulk Email (UBE) - niezamawiana poczta o charakterze często niekomercyjnym jak apele organizacji charytatywnych, prośby o pomoc czy rozsyłanie tzw. „łańcuszków szczęścia”

Ciekawych statystyk dostarcza opracowanie firmy Symantec (dane z lutego 2008 r.):

1. Średnia ilość niechcianych wiadomości w lutym 2008 roku wyniosła 78,5 proc. Oznacza to wzrost otrzymywanego spamu o 3 proc. w porównaniu ze styczniem.
2. Najwięcej spamu – 26 proc. – dotyczyło tematyki produktowej, 23 proc. – usług internetowych, 10 proc. – tematyki finansowej.
3. Do 15 proc. spadła ilość spamu z wykorzystaniem technik wyłudzania pieniędzy i oszustw finansowych.

Co grozi za spamowanie?

Rozsyłanie spamu jest prawnie zabronione - tę kwestię reguluje Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, która precyzuje co jest zakazane i jakie są konsekwencje nieprzestrzegania prawa.

Oto fragmenty Ustawy:
Art. 10.
1. Zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej.
Art. 24.
1. Kto przesyła za pomocą środków komunikacji elektronicznej niezamówione informacje handlowe, podlega karze grzywny.